
ยุคเผ่าและอาณาจักรโชซ็อนโบราณของประเทศเกาหลีใต้
ยุคเผ่าและอาณาจักรโชซอนเป็นช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลี โดยเป็นยุคที่สำคัญทางการปกครองและวัฒนธรรมของชาวเกาหลีใต้ในปัจจุบัน
ซึ่งมีช่วงเวลาที่แบ่งออกเป็นสามสมัยหลัก ได้แก่ สมัยโชซอนต้น (เริ่มตั้งแต่ปี พ.ศ. 1392), สมัยโชซอนกลาง, และสมัยโชซอนท้าย (สิ้นสมัยในปี พ.ศ. 1910 เมื่อประเทศเกาหลีได้เข้าสู่ยุคของการยึดครองจากญี่ปุ่น).
การปกครอง ของประเทศเกาหลีใต้ ในช่วงโชซอนต้น (1392-1592) เป็นยุคที่ประเทศเกาหลีได้เจรจาฟื้นฟูและก่อตั้งอาณาจักรโชซอน ซึ่งเป็นสมัยที่มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่มีความรุ่งเรือง
สถาปนิกสมัยนั้นได้สร้างสถาปัตยกรรมที่ยอดเยี่ยมและมีวัฒนธรรมทางวรรณกรรมที่คล้ายคลึงกับยุครุ่งโรจน์ของประเทศเกาหลี
ยุคสามอาณาจักรของประเทศเกาหลีใต้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญในประวัติศาสตร์ของชาวเกาหลี แบ่งออกเป็นสามอาณาจักรหลักได้แก่:
- อาณาจักรกาโกเรีย (918-1392): ก่อตั้งโดยวังกาโกเรีย และเป็นอาณาจักรที่ครองด้วยตระกูลกรยาง มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่สำคัญ เช่น การสร้างศิลปะต่างๆ และการพัฒนาพุทธศาสนาที่หลากหลาย
- อาณาจักรโชซอน (1392-1897): ก่อตั้งโดยกงซุนยิม และเป็นอาณาจักรที่ครองด้วยตระกูลโชซอน มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและวัฒนธรรมที่มีผลกระทบในการสร้างสถาปัตยกรรมและวรรณกรรมที่หลากหลาย
- อาณาจักรโครีย่า (1897-1910): เกิดจากการปฏิวัติโชซอน และเป็นช่วงเวลาที่มีการแนวร่วมของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งทำให้ประเทศเกาหลีเข้าสู่ยุคการยึดครองจากญี่ปุ่น

ยุคอาณาจักรเหนือใต้ (Three Kingdoms of Korea) เป็นช่วงประวัติศาสตร์ของเกาหลีใต้ที่แบ่งออกเป็นสามอาณาจักรใหญ่ ได้แก่ กัมแจ (Goguryeo) บริเวณเหนือออกไปตามแนวริมแม่น้ำอามูร์, พาลเล (Baekje) บริเวณตะวันตก, และชิลลา (Silla) บริเวณตะวันออกเฉียงใต้ของเกาหลี.
ช่วงเวลานี้เป็นสมัยที่เกาหลีใต้ได้เริ่มพัฒนาทางด้านวัฒนธรรม การท่องเที่ยว และการค้าส่ง ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากจีนและญี่ปุ่นในตลอดช่วงสมัยอาณาจักรเหนือใต้
ยุคสามอาณาจักรหลัง (Later Three Kingdoms) เกิดขึ้นหลังจากที่อาณาจักรเหนือใต้ได้รวมตัวกันเป็นอาณาจักรเดียวในปี 668
โดยการก่อตั้งอาณาจักรชิลลา (Unified Silla) ซึ่งเป็นระบบการปกครองที่เป็นมาตรฐานและเจริญรุ่งเรืองมากที่สุดในยุคนั้นของเกาหลีใต้ อาณาจักรชิลลามีการควบคุมทั้งภูมิภาคเกาหลี และมีการค้าเปลี่ยนเปลี่ยนสินค้ากับจีนและญี่ปุ่นอย่างกว้างขวาง
ในช่วงเวลาต่อมา สามอาณาจักรหลังได้แบ่งออกเป็นอาณาจักรสมัยยุคโกงรา (Later Baekje) อาณาจักรสมัยโกงคทา (Later Goguryeo) และอาณาจักรชิลลาสมัยหลัง (Later Silla) โดยการแบ่งนี้เกิดขึ้นหลังจากที่อาณาจักรชิลลาได้ตกลงกันทำลายระบบการปกครองตามแบบดั้งเดิม
ยุคราชวงศ์โครยอ (โครยอ ราชวงศ์) เป็นยุคที่สำคัญในประวัติศาสตร์ของประเทศเกาหลีใต้ เป็นราชวงศ์ที่ 5 ของประเทศเกาหลีใต้ มีการปกครองระหว่างปี 1910 ถึง 1945 โดยการอยู่ในความมีอำนาจของญี่ปุ่น ที่ครอบครองและปกครองประเทศเกาหลีใต้ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และในระหว่างยุคที่ประเทศเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ถูกแบ่งแยกกันตามแนวทางที่ 38 องศาเหนือ.
การปกครองในยุคนี้มีการกดขี่ประชาชนและลักลอบ ซึ่งส่งผลให้เกิดความขัดแย้งระหว่างผู้ค้าและชนชั้นงานกระทรวงกับตำรวจที่ทำให้มีการพัฒนาของสังคมและวัฒนธรรมในต่างประเทศ
ได้รับการสนับสนุนโดย เครื่องช่วยฟังฟรี